تماس: info@azadsar.com

تازه ها

محمد ارسی و داستان لنینیست های ایران

 

سام قندچی

         دربارهء لنین(1)، مارکسیسم(2) و، کلاً جنبش کمونیستی ایران(3)، در 40 سال گذشته به اندازهء کافی نوشته شده است. روز گذشته نيز در یکی از سایت های چپ ایران مقاله ای از آقای محمد ارسی(4) منتشر شده با عنوان "ولادیمیر لنین و استقلال و ترقی ایران"(5).

          پیش خود فکر می کردم اگر کسی نوشتهء مشابهی با عنوان "هری ترومن و استقلال و ترقی ایران" منتشر کرده بود، و در آن دلیل مدعای خود را اولتیماتوم ترومن به استالین و نجات آذربایجان و کردستان عنوان می کرد، جنبش چپ و ملیون ایران چه احساسی می کردند.

          همهء ما در مورد دولت کمونیستی که لنین پایه گذاری کرد، و  مناسبات آن با ایران مطلعیم و می دانيم که پس از او نيز نمی توان گفت اين مناسبات از خط مشی لنین چندان دور شده بودند؛ چرا که از همان روز اول به قدرت رسیدن لنین، صاحب نظرانی نظیر برتراند راسل که با او در مسکو دیدار کرده بود، دیکتاتوری را نتیجهء اقدامات سیاسی لنین از همان اول و برنامه های لنین در همان زمان اعلام کردند، در حالیکه متأسفانه بعد از یک قرن برخی صاحب نظران چپ ایران هنوز همان ساده لوحی های 100 سال پیش جنبش کمونیستی ایران را تکرار می کنند.

          آنها تصور می کنند چون لنین زودهنگام درگذشت، اين استالین بود که استبدادی عمل کرد و مرتب نقد تروتسکی در مورد استالین را تکرار می کنند و نمی گویندکه در همان اول انقلاب اکتبر همین لنین دستور قتل خانواده تزار و از جمله کودکان آن خانواده را صادر کرد؛ امری که امروز با آزمایش های دی.ان.ای ثابت شده است.

          قتل خانوادهء تزار امری شخصی نبود و تصمیمی سیاسی از سوی لنین بشمار می رفت؛ همانگونه که بعدها در دوران استالین قتل ده ها کمونیست ایرانی در شوروی، از جمله پیشه وری، امری شخصی نبود و تصمیمات سیاسی حزب کمونیست اتحاد شوروی و کمینترن بود.

          شکی نیست که لنین واقعاً دانش سیاسی تشکیلات حزبی را بسیار پیشرفت داد و اين علم را، نظیر هر دانشی دیگر، می توان از هر کسی آموخت(6)، اما حقایق در مورد دیکتاتوری لنینیستی را نباید کتمان کرد، چرا که اين امر بحثی شخصی در مورد او نیست و به نوع تصمیم گیری سیاسی ببر می گردد که از همان اول با قتل خانواده تزار به اجرا گذاشته شد.

          تصمیم گیری های سیاستمداران را می شود جدا از زندگی شخصی آنها، خوب یا بد، قضاوت کرد و اصل بحث نیز در مورد تصمیم گیری های سیاسی است و نه موضوعات شخصی؛ امری که در بحث در مورد استالین خیلی متداول است و در رابطه با لنین خاطرات کروپسکایا مطرح می شود که خواندنی است اما در ارتباط با موضوع سیاسی مورد بحث، آنقدر اهمیتی ندارد.

          اولتیماتوم ترومن به استالین در مورد آذربایجان و کردستان ایران، و عقب نشینی استالین نیز تصمیمی سیاسی بود. یعنی استالین ترجیح می داد در چین پیروز شود و حاضر بود در ایران با آمریکا کنار آید. بعدها هم در زمان کودتای 28 مرداد، تصمیم ترومن به انجام کودتا در ایران تصمیمی سیاسی بود و نه امری شخصی که البته کودتا در دوران ریاست جمهوری آیزنهاور به انجام رسید.

          بهتر است، پس از 100 سال، در مورد موضوعات تاریخی با اشاره به «لطف شخصی و انسانیتِ» رییس کشور شوروی در مورد مردم ایران، و بدون ذکر واقعیات تاریخی مرتبط با آن، اپوزیسیون جوان امروز ایران را گمراه نکنیم. به اندازه کافی مردم ایران از روسیه، چه تزاری، چه کمونیستی و چه پوتینی امروز، لطمه خورده اند(7).

 
به امید جمهوری آینده نگر دموکراتیک و سکولار در ایران
سام قندچی، ناشر و سردبیر ایرانسکوپ
http://www.iranscope.com
http://www.ghandchi.com
بیست و ششم آذر ماه 1396
December 17, 2017
___________________________________________________
.1 لنین
https://goo.gl/z5AhdZ 
.2 مارکسیسم
https://goo.gl/VRLEZF
.3 جنبش کمونیستی ایران
https://goo.gl/yhSz4j
.4 محمد ارسی
https://goo.gl/HU1SU2
.5 ایران امروز: محمد ارسی: ولادیمیر لنین و استقلال و ترقی ایران
http://www.iran-emrooz.net/index.php/politic/more/72295
.6 سازماندهی حزبی یک علم است
http://www.ghandchi.com/1330-saazmaandahie-hezbi.htm
.7 آقای اکبر گنجی از روسیه چه خبر
http://www.ghandchi.com/1696-akbar-ganji-russia.htm
http://isdmovement.com/2017/1117/112217/112217.Sam-Ghandchi-Mr.Ganji-What-about-Russia.htm
http://www.ghandchi.com/1812-lenin.htm


 
Hit Counter by Digits